Miejscowości Boqueirao Centro trudno by szukać na mapie stanu Paraná. Prowadzi doń malownicza bita droga, w którą trzeba zboczyć z arterii łączącej Kurytybę z Palmeirą. Wzbijając się w górę, ukazujący się zza wzgórz rozległy horyzont odkrywa wciąż nowe połaci zieleni i różnorodnych barw uprawnej ziemi. Zabudowania rozrzucone wśród pól wskazują, że sąsiad z sąsiadem nie spotykają się zbyt często. Ale rysująca się na najwyższym wzniesieniu sylwetka kaplicy zdaje się temu przeczyć. Okoliczni mieszkańcy mają jednak miejsce wspólnych spotkań. Boqueirao Centro jest dawną kolonią polską, która powstała z wtórnego osadnictwa polskich chłopów w Brazylii. Nie był to klasyczny teren imigracji, do którego ściągano w XIX wieku osadników wprost zza oceanu. Został on udostępniony kolonizacji dopiero około 80-60 lat temu. Zarośnięte działki wielkości 125 ha karczowali ci, którzy je kupowali lub otrzymywali z nadania. Były to na ogół rodziny posiadające już doświadczenie uprawiania ziemi w brazylijskich warunkach. Przybywały z innych regionów, aby osiedlić się w tych okolicach. Dysponowały środkami finansowymi na zakup gruntu, a nierzadko też podstawowym sprzętem rolniczym niezbędnym do szybkiego zagospodarowania się w nowych warunkach. Przypadki wtórnej migracji nie były odosobnionym zjawiskiem wśród Polaków w Brazylii. Najczęściej decydowały się nań rodziny, które poszukiwały lepszej ziemi lub zapobiegliwi rodzice starający się zabezpieczyć w pobliżu ziemię na gospodarstwa dla swoich dzieci. Wyobrażenie rodziców o awansie społecznym drugiego pokolenia sprowadzało się do zapewnienia mu własnego gospodarstwa. Wysiłek, jaki ponosili tu polscy chłopi, czasami wyśmiewani przez innych imigrantów za swój "wędrowny" charakter gospodarowania, z reguły nie był doceniany przez historyków imigracji. Tymczasem wielodzietność rodzin polskich imigrantów była jednym z czynników przyśpieszających rozwój gospodarczy i kolonizację rolniczą w południowej Brazylii. Dzisiejsze Boqueirao Centro zachowało jeszcze polski charakter. Przeważająca część ludności jest polskiego pochodzenia, urodzona na tej ziemi już w drugim i trzecim pokoleniu. Jednak społeczność uległa stopniowemu wymieszaniu, czego - jak się okazało przy szukaniu patronki dla nowo wybudowanej kaplicy - nie można już było lekceważyć. Po sąsiedzku z polskimi rolnikami gospodarują Niemcy, Ukraińcy i Brazylijczycy portugalskiego pochodzenia. Niektóre rodziny mają polsko-włoskie korzenie. Gdzieniegdzie osiedlili się też "caboclos", potomkowie indiańsko-portugalskich mieszańców z czasów kolonialnych. W okolicy podtrzymuje się także południowo-brazylijskie tradycje gaúcho, związane z pasterstwem stad bydła i koni. Już pierwszy rzut oka pozwala zauważyć, że obecne pokolenia korzystają z pozytywnych rezultatów tych, którzy karczowali brazylijski interior. Obszerne domostwa otoczone licznymi zabudowaniami gospodarczymi w przyrodniczej scenerii robią wrażenie na przyjezdnym z Europy. Ocenia się, że dzisiejsze Boqueirao Centro zamieszkuje około stu osób. Społeczność na wskroś rolnicza gospodaruje według najnowszych wymogów wiedzy rolniczej, podpowiadanych przez opiekujących się kolonią agronomów. Tradycyjnie uprawiana pszenica, kukurydza, fasola wzbogacana jest o nową agrokulturę soi. Na pastwiskach w cieniu araukarii prowadzi się również hodowlę bydła. Na szczęście nowoczesność i mechanizacja nie wyeliminowała z gospodarstw konia. Toteż przy szczególnych okazjach dosiadany jest on z godnością, by uformować odświętny orszak. Tak też się stało w dniu święta patronki Brazylii kiedy zawitałam do Boqueirao Centro. W 1999 roku ta mała społeczność wspólnymi siłami ukończyła budowę kaplicy, aby móc kultywować w środowisku lokalnym świąteczne tradycje. Mieszkańcom doskwierało ciągłe dochodzenie do oddalonej o 10 kilometrów Palmeiry, bądź nieco bliższej Santa Barbary. Polskie rodziny planowały wystąpić o powierzenie kaplicy opiece Matki Boskiej Częstochowskiej, patronce polskiej imigracji w Brazylii. Jednakże inni członkowie społeczności skłaniali się ku Nossa Senhora Aperecida, patronce Brazylii. Ostatecznie patronki chwilowo nie wybrano. Za to przy okazji uroczyście obchodzonego w Brazylii święta Apericidy, w obecności wiernych różnych narodowości Polacy pokazali, że będą kultywowali polskie tradycje. Założyli oddział BRASPOL. Maria de Lourdes Kuchenny z Zarządu Krajowego zebrała aż 60 podpisów założycielskich. Centralna Reprezentacja Wspólnoty Brazylijsko-Polskiej w Brazylii BRASPOL jest organizacją pobudzającą współczesne procesy tożsamościowe w środowiskach polskiego pochodzenia w Brazylii. Założona w 1990 roku, przekształciła się z czasem w ruch etniczny rozprzestrzeniony w kilkunastu stanach Brazylii. Dużą aktywność BRASPOL można zaobserwować w południowych regionach kraju, odznaczających się największą koncentracją potomków polskich imigrantów w Brazylii. Oddziały BRASPOL powstają w różnych miejscowościach, małych takich jak Boqueirao Centro i w dużych aglomeracjach jak Kurytyba czy Salvador. Idea wspólnego działania na rzecz podtrzymywania znajomości kultury przodków popularyzowana jest przede wszystkim przez liderów ruchu. Należy do nich Rizio Wachowicz, niestrudzenie przewodzący BRASPOL od momentu jego powstania, a także wiceprezesi stanowi z Zarządu Krajowego BRASPOL oraz koordynatorzy ds. tworzenia oddziałów terenowych. Kiedy wypytywałam założycieli oddziału o powody ich decyzji, w odpowiedzi usłyszałam bogatą argumentację. Dowodziła ona, iż Polacy, uczestnicząc w licznych imprezach okolicznych oddziałów BRASPOL dostrzegli walory, jakie niesie z sobą polski ruch etniczny w Brazylii. Przede wszystkim doceniali fakt, że przyczynia się on do odnowy więzi między osobami polskiego pochodzenia, którzy teraz mają więcej okazji by przebywać razem. Częstsze kontakty ze "swoimi" motywują też do częstszego używania języka polskiego, na poły z innymi brutalnie wyeliminowanego z publicznego użycia przez Getulio Vargasa jeszcze z końcem lat trzydziestych ubiegłego wieku. Doceniano też funkcję edukacyjną BRASPOL. Poznawanie polskich obyczajów, piosenek, sposobów gotowania budziło poczucie większego zespolenia z ludźmi z Polski. Jak to zwięźle określiła jedna z moich rozmówczyń: "Jemy i robimy to samo, co ludzie w Polsce". Jednakże najczęściej powtarzanym argumentem była rola BRASPOL w aktywizowaniu lokalnych społeczności. Zaczęto organizować własne spotkania opłatkowe, które dawno już zostały zapomniane i zaniechane. Uroczyście przygotowywano święconki, a do domowego jadłospisu wprowadzono polskie dania.

http://www.wspolnota-polska.org.pl/

data: 01-07-2009 | szczegóły

W Curitibie i w okolicy jest dużo polonii. Klimat jest tu zbliżony do tego w Polsce i pewnie dlatego wielu Polaków tu osiadło przed wojną jeszcze. Przyznam, że nie dociekałem czym spowodowana była ta fala emigracji i dlaczego akurat Brazylia a nie np. USA. W wolnej chwili może dowiem się czegoś więcej. Moi brazylijscy przyjaciele opowiadali że polacy wnieśli duży wkład w rozwój regionu i miasta i w dowód pamięci i wdzięczności powstało Centrum Polskie. Jest to park z takimi właśnie jak wyżej zabudowaniami jakże nam znanymi i chyba trochę spowszedniałymi za sprawą różnych to skansenów. No ale zobaczyć takie chaty i stodoły za oceanem a do tego jeszcze wozy na drewnianych kołach i inny osprzęt to już nie jest takie proste i powszechne. W samolocie okrutnie zmarzłem. Klima chodziła chyba na maksa. Nie pomógł koc i co i raz przynoszone przez stuardesy wino;) Po wejściu na lotnisko zmiana klimatu już dała się odczuć. Formalności i odbiór bagażu. No właśnie - BAGAŻ. Przyjaciel prosił o przywiezienie kwasu chlebowego z Polski. Więc jak prosił tak włożyłem do walizki. Przy odbiorze na kołowrotku moja walizka wyróżniała się mokrą plamą wokół:(( Cały kwas wylał się na ciuchy........byłem bardzo zły. Na szczęście przyjaciele i znajomi już na nas czekali i ich widok i powitanie pozwoliło mi zapomnieć na moment o powodzi w walizce. Co się też później okazało straty nie były wielkie. Owszem ubrania pachniały kwasem chlebowy ale plam nie było a zapach szybko się ulotnił:) Po wyjściu z budynku lotniska uderzyła nas fala gorąca i szczególny zapach. Dla mnie zapach ten kojarzy się z zapachem rozgrzanego asfaltu na parkingu centrum handlowego. Tak "pachnie" rozgrzane słońcem miasto. Ktoś powie że śmierdzi......no coż po części będzie miał rację.... Ciekawe było to że były okolice 9 wieczorem a wciąż było 20 parę stopni. Pożegnalismy znajomych, którzy przyjechali specjalnie nas zobaczyć i powitać. Zapakowaliśmy nasze bagaże do vana i w drogę. Kierunek GUARATUBA! Oserwując zabudowania przedmieść Sao Paulo szybko zauważyłem okalające wszystkie domy wysokie ok 3 m płoty i mury czasami zakończone drutem kolczastym. Samochody stały za tymi płotami na podjazdach osłonietych dachem, który często kończył się na płocie. Efekt był taki że nie dało się wejśc na posesję górą, a jedynie bramką, która była oczywiście cały czas zamknięta. W takim miejscu i w takiej sytuacji wręcz naturalnym jest widok krat w oknach i często też widok metalowych okiennic. Szukałem miejsca na zamieszczenie zdjęć z podróży do Brazylii i wylądowałem tutaj.

http://brasilbrasil.blox.pl/

data: 01-07-2009 | szczegóły

Kurs dla każdego, kto ma kontakty z klientami w swoim zawodzie. Gdy wiemy, to może kosztować od pięciu do dziesięciu razy tyle, żeby zdobyć nowych klientów, aby zachować istniejącą, powinniśmy dążyć do maksymalnej obsługi klienta. Następnie robimy to trudniejsze dla konkurentów w celu przyciągnięcia klientów. Podczas szkolenia można dowiedzieć się, jak najlepiej opiekę nad klientami i je zachować. Można również uzyskać wiedzy i inspiracji, że jest konieczne, aby zwiększyć motywację i osiągnąć swoje cele. Szkolenie jest odpowiedni także dla tych, którzy pracują z przemysłem i osób pracujących w każdy rodzaj organu lub organizacji. Wszystkie kursy mamy we współpracy z kierowaną przez EQP własnych konsultantów sprzedaży. Szkolenie to odbywa się przez Paal Evjenth która jest jednym z najbardziej doświadczonych Skandynawii wykładowców. Jest doceniany za swoją energię, jego humor i jego solidnej wiedzy motywacji i rozwoju osobistego.

http://www.blinfo.se/

data: 30-06-2009 | szczegóły

Duński operator systemu elektroenergetycznego (TSO) opublikował obszerny dokument na temat jak Dania zdołała osiągnąć tak wysoki poziom integracji energii elektrycznej wyprodukowanej z wiatru w krajowej sieci elektroenergetycznej. Sposób w jaki Dania zdołała przystosować i zintegrować swój system elektroenergetyczny do wykorzystania energii wiatru może stanowić przykład dla krajów, borykających się z licznymi barierami w rozwoju sektora energetyki wiatrowej. Duński sektor energetyki wiatrowej stał się głównym elementem polityki energetycznej kraju. Obecnie ponad 20% całości energii elektrycznej generowane jest z 5200 turbin wiatrowych zainstalowanych zarówno na lądzie, jak i na morzu. Aby mogło do tego dojść, musiały zostać wypracowane narzędzia umożliwiające zintegrowanie znacznej ilości energii z wiatru z systemem elektroenergetycznym. Zakres narzędzi zawiera wszystko od nowoczesnego planowania i budowy sieci elektroenergetycznej i przyłączeń, poprzez dokładne prognozowanie wiatru i odpowiednie rezerwy mocy w okresach słabszej wietrzności, do dobrze funkcjonującego rynku energii, w którym uczestnicy, poprzez handel, sami bilansują rynek. Pozwala to w pełni zrównoważyć bilans energii i uwzględnić między innymi zmienności wynikające z fluktuacji wiatru czy zachowań konsumentów. Dokument również przedstawia założenia, które planuje zrealizować Dania w celu osiągnięcia 50% poziomu produkcji energii z wiatru w 2025 roku. Istotnym elementem w tej strategii jest wykorzystanie samochodów z napędem elektrycznym. Przyjęty plan zakłada, iż baterie w samochodach będą stanowić istotną pomoc przy bilansowaniu systemu elektroenergetycznego poprzez przejmowanie nadwyżki zapasów energii elektrycznej wyprodukowanej z turbin wiatrowych, w sytuacji kiedy produkcja energii elektrycznej przewyższa popyt, natomiast w sytuacji gdy zapotrzebowanie będzie przekraczać produkcję baterie będą mogły dostarczać energię elektryczną do systemu. Pierwszy samochód będący w stanie inteligentnie oddziaływać na systemem elektroenergetyczny pojawić się ma w perspektywie od trzech do czterech lat. Parlament Europejski ostatecznie przyjął w środę 22 kwietnia, uzgodniony już z krajami członkowskimi tzw. trzeci pakiet energetyczny o liberalizacji rynku gazu i energii elektrycznej w UE. Niedawno przyjęty pakiet liberalizacyjny pomoże otworzyć europejskie rynki energii oraz przyczyni się do wyższego udziału źródeł odnawialnych, w szczególności wiatru. Jego jedyną wadą jest możliwość rezygnacji (opt-out) z rozdziału własności, stwierdził Christian Kjaer, Chief Executive Europejskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej (EWEA). 22 kwietnia 2009, 19 miesięcy po pierwszej propozycji Komisji z września 2007, Parlament Europejski przyjął ostateczną wersję trzeciego pakietu dla rynku wewnętrznego. Zgodnie z ostatecznym tekstem, krajowi regulatorzy będą musieli ułatwić integrację odnawialnych źródeł energii z siecią, a OSP będą musieli nadać priorytet energii elektrycznej z OZE, co stanowi potwierdzenie wymogu zawartego w Dyrektywie OZE z roku 2009. Pomoże to zmienić równowagę na rynkach energii, obecnie zorientowanych przede wszystkim na paliwa konwencjonalne. Preferowana metoda pełnego rozdziału własności proponowana przez Komisję Europejską i popierana przez EWEA, została zachowana w ostatecznej wersji dokumentu. Pełny rozdział własności (full unbundling) oznacza, że duże, pionowo zintegrowane przedsiębiorstwa energetyczne, kontrolujące zarówno wytwarzanie jak i dystrybucję energii, zostaną całkowicie podzielone. Niestety, w ostatecznym tekście pojawiają się dwie klauzule opt-out, umożliwiające europejskim przedsiębiorstwom energetycznym zachowanie kontroli nad aktywami sieciowymi pod nadzorem niezależnego operatora sieci (Independent Systems Operator, ISO), zarządzającego ruchem, lub po przekazaniu bieżącego zarządzania siecią niezależnym operatorom przesyłowym (Independent Transmission Operator, ITO). Jeżeli Państwo Członkowskie wybierze jedną z alternatyw pełnego rozdziału własności, będzie to ze szkodą dla wiążącego go celu w zakresie OZE w roku 2020, a także dla ogólnego rozwoju rynku energii, gdyż żadna z tych alternatyw nie umożliwia stworzenia w pełni konkurencyjnego rynku, podkreślił Kjaer. Ponadto, klauzula opt-out spowoduje ogromne obciążenia biurokratyczne w Państwach Członkowskich i u zainteresowanych operatorów sieci. Dlatego też EWEA zaleca Państwom Członkowskim wybór pełnego rozdziału własności podczas wprowadzania Dyrektywy w życie. energetyka wiatrowa, elektrownie wiatrowe, OZE, alternatywne źródła energii. PSEW działa na rzecz ukształtowania ram prawnych, pozwalajacych na rozwój i funkcjonowanie energetyki wiatrowej w Polsce.

http://www.elektrownie-wiatrowe.org.pl/

data: 28-06-2009 | szczegóły

Karpacka Spółka Gazownicza w Rzeszowie; jeden moduł kogeneracyjny typu ME3066D1 o mocy elektrycznej 110kW i 198kW ciepła przystosowany do pracy na gazie ziemnym GZ-50. (układ trigeneracji w trakcie realizacji) Zespoły prądotwórcze silniki LOMBARDINI diesel, seria L 2,2-33 kVA 50 Hz, 1500 i 3000 obr/min - silniki diesel Lombardini, czterosuwowy - chłodzenie powietrzem (seria TE) lub cieczą (seria WT) - prędkość obrotowa 3000 obr./min (seria 30L) i 1500 obr/min (seria15L) - napięcie jednofazowe 230 V (seria MS i ME) oraz trójfazowe (seria TS i TE)400/230 V z dostępnym przewodem neutralnym - współczynnik mocy 0.8 - system filtrów powietrza i paliwa - elektryczny rozrusznik 12V - mechaniczny regulator prędkości obrotowej - podgrzewacz bloku silnika - prądnica synchroniczna, bezszczotkowa, z samoregulacją - napięcie wyjściowe 230 V lub 400/230V - częstotliwość 50Hz - mechaniczny/elektroniczny regulator napięcia - klasa izolacji H - stopień ochrony IP21 - automatyczna ładowarka akumulatorów (w zespołach z rozruchem automatycznym) - wyłącznik stanowiący zabezpieczenie zwarciowe i przeciążeniowe - przystosowany do pracy z urządzeniami UPS true on-line

http://cess.pl/

data: 28-06-2009 | szczegóły

Kogeneracja to proces w którym energia zawarta w paliwie zamieniana jest w jednym procesie technologicznym w energię elektryczną i cieplną. Główną jej zaletą jest to, że sprawność ogólna przemiany energii w procesie skojarzonym jest dużo wyższa niż przy rozdzielonym wytwarzaniu energii elektrycznej i cieplnej. Sprawność ogólna procesu skojarzonego przekracza 85%, zaś procesów rozdzielonych łącznie 57%. Motorgas oferuje pełen zakres dostaw i usług związanych z agregatami kogeneracyjnymi zasilanymi gazem naturalnym, biogazem (oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, produkcja rolna, przemysł mięsny i spożywczy) lub propanem (wybrane aplikacje). Produkowane przez nas agregaty kogeneracyjne oparte są tylko na podzespołach najwyższej jakości. Nasze urządzenia są trwałe, niezawodne i nieustannie modyfikowane. Szeroki zakres oferowanego typoszeregu (moc elektryczna 30 kW - 3.3 MW) pozwala na zaspokojenie potrzeb każdego potencjalnego użytkownika. Realizujemy również dostawy małych urządzeń mających zastosowanie dla indywidualnego odbiorcy (dom jednorodzinny, hotel, obiekty rekreacyjne itp.) Agregaty kogeneracyjne na biogaz i gaz naturalny, Motorgas jest specjalistyczną firmą produkującą agregaty kogeneracyjne wytwarzające w skojarzeniu, energię elektryczną i ciepło. Jesteśmy autoryzowanym przedstawicielem firmy Waukesha

http://www.motorgas.pl/

data: 28-06-2009 | szczegóły