Fitnes.shop.pl to sklep dla tych, którzy lubią spędzać czas aktywnie. U nas kupisz rower treningowy, stepper, sprzęt fitness oraz inny sprzęt sportowy. W naszej ofercie znajdziesz najlepszy sprzęt sportowy m.i.n. tak renomowanych firm jak Kettler. Jeśli f

http://www.fitness.shop.pl/

data: 17-07-2008 | szczegóły

Doświadczenia podróży Unikalne Nie gwarantuje zobaczysz Jaguar, ponieważ Pantanal nie zoo. Ale nie gwarantuje ekscytujące doświadczenie podróży. Twoja prywatna Tour Guide Julinho ma wytropił wielu jaguary w przeszłości. On wie dokładnie, gdzie i kiedy jechać w odległych obszarach Pantanal. Będziemy badać brzegów rzeki strefy Catalan Porto, określonych w południowej części Pantanal (stan Mato Grosso). Najlepszy okres do tropienia jaguary w Pantanal od połowy czerwca do października włącznie. Nazwa Pantanal pochodzi od portugalskiego słowa pantano oznaczającego bagno. Kiedy Portugalczycy dotarli do tych terenów wzięli je za śródlądowe morze. Każdego roku w porze deszczowej obszar zalewany jest przez sieć rzek i kanałów pokrywając jak pajęczyna około 200 000 km kwadratowych. Z plastikowym kanu na dachu jeepa wyruszamy w kierunku Transpantaneiry- szutrowej drogi wcinającej się w głąb Pantanalu. Ta rozległa aluwialna równina kryje w sobie niezwykłe bogactwo fauny. Spotkać można jaguary, mrówkojady wielkie, nandu, kajmany i anakondy. Mam szczęście, spotykam o świcie właśnie mrówkojada. Nie jest wielki, ale bardzo szybki - znika w krzakach nim zdążę sięgnąć po aparat. Codziennie wodujemy naszą łódź i przy pomocy wioseł płyniemy najpierw kilkanaście kilometrów w górę rzeki, następnie zawracamy. Łowimy ryby i obserwujemy dzikie ptactwo. Gdy niemalże wpływamy w gniazdo dużej cętkowanej czapli, matka piskląt obserwuje nas bacznie z drugiego brzegu. Julihnio, który oprócz tego że jest świetnym przewodnikiem, ujeżdża byki i świetnie gra na gitarze zachęca mnie do kąpieli w rzece pełnej piranii. Wskakuję do wody choć nie do końca jestem pewien czy pomysł jest dobry.. Nocujemy w fazendzie śpiąc na hamakach, następnie w gospodarstwie leżącym nad rzeką u znajomych Julihnio. Nasi gospodarze hodują konie i bydło. Konie puszczone są nocą w samopas. Kiedy stado przebiega kilka metrów od mojego hamaka tętent ich kopyt sprawia, że moje wiszące łóżko zaczyna się bujać.

http://www.pantanaltrackers.com.br/

data: 24-08-2009 | szczegóły

Korczew i nadbużańskie wsie są miejscami, gdzie można dobrze wypocząć, pospacerować, odetchnąć świeżym powietrzem z dala od zgiełku i wielkich zakładów przemysłowych; obejrzeć stare chaty, których mieszkańcy kultywują ludowe tradycje. Przyjeżdżając do Korczewa można mieć pewność, że znajdzie się tu spokój, a jednocześnie zobaczy miejsca i ludzi, które polska historia boleśnie doświadczyła, a mimo wszystko, próbują podnieść z ruin to, co jeszcze ocalało to, co można jeszcze uratować. W okolicy znajduje się wiele miejsc godnych zwiedzenia.Okoliczne lasy obfitują w grzyby, jagody i zwierzynę, którą można upolować wspólnie z właścicielem salonu myśliwskiego "U Pawła" w Bartkowie. Można skorzystać z tras rowerowych lub pieszych, a gościnni mieszkańcy chętnie zafundują turyście spływ tratwą po Bugu, podczas którego zobaczymy z bliska bociany, czaple, bobry i wiele innych gatunków zwierząt, które na Podlasiu nie są jeszcze rzadkością. Można również zorganizować ognisko, przejażdżkę konno albo bryczką, obejrzeć strusie na fermie w Mogielnicy lub połowić ryby w stawach w Szczeglacinie. Wlasciciele proponuja wypoczynek na terenie zabytkowego zespołu pałacowo-parkowego W Korczewie, połozonego wsród lasów, pól o łąk w odlełosci 120 km od Warszawy i 35 km od Siedlec. Do dyspozycji gości przez cały rok jest wolno stojąca baszta pałacowa, przystosowana do zakwaterowania czterech osób/istnieje możliwość dostawki, kompletnie wyposażona, zapewniająca wszelkie wygody. Parter / kuchnia,wc,pokój dzienny, TV/,I pietro / łazienka z wanną, wc, sypialnia/. Milosnikom wedkowania udostepnia się stawy rybne, plac zabaw, spacerowicza alejki parku.

http://www.nadbugiem.com.pl/wizytowka.php?n=258

data: 10-11-2009 | szczegóły

Protenis - sklep tenisowy. W naszej ofercie: rakiety tenisowe, naciągi tenisowe, piłki tenisowe oraz inny sprzęt tenisowy. Polecamy: Rakiety tenisowe PRO TI DYNAMIC, Naciągi tenisowe PRO FORMULA 200M

http://www.protenis.com.pl/

data: 17-07-2008 | szczegóły

Na znak pokoju w kościele nie podaje się ręki, tylko całuje. Całus z panią pediatrą, kiedy przychodzę z dziećmi na wizytę, codziennie całusek z nauczycielką w szkole, do tego się już przyzwyczaiłam. Ale zaskakuje mnie całowanie z panią w banku, która obsługuje nasze konto, tak jak i widok panów w garniturach, którzy na powitanie całują się każdy z każdym, zamiast podać sobie ręce. Dostawy to w Urugwaju cała instytucja, większość sklepów oferuje całkowicie gratis dostarczenie zakupów pod wskazany adres. W supermarkecie wystarczy tylko zgłosić kasjerce, że to un envío, ona spisuje potrzebne dane i wózek z zakupami zostaje w sklepie (dziwne uczucie. W ciągu maksymalnie 3 godzin zakupów można się spodziewać w domu bez żadnych dodatkowych kosztów.

http://www.mi-uruguay.com/

data: 18-09-2009 | szczegóły

Internetowy Sklep Turystyczno - Sportowy Weekend - artykuły turystyczne, wspinaczkowe, piłkarskie i inne

http://weekend.rybnik.pl/

data: 17-07-2008 | szczegóły

Miejscowości Boqueirao Centro trudno by szukać na mapie stanu Paraná. Prowadzi doń malownicza bita droga, w którą trzeba zboczyć z arterii łączącej Kurytybę z Palmeirą. Wzbijając się w górę, ukazujący się zza wzgórz rozległy horyzont odkrywa wciąż nowe połaci zieleni i różnorodnych barw uprawnej ziemi. Zabudowania rozrzucone wśród pól wskazują, że sąsiad z sąsiadem nie spotykają się zbyt często. Ale rysująca się na najwyższym wzniesieniu sylwetka kaplicy zdaje się temu przeczyć. Okoliczni mieszkańcy mają jednak miejsce wspólnych spotkań. Boqueirao Centro jest dawną kolonią polską, która powstała z wtórnego osadnictwa polskich chłopów w Brazylii. Nie był to klasyczny teren imigracji, do którego ściągano w XIX wieku osadników wprost zza oceanu. Został on udostępniony kolonizacji dopiero około 80-60 lat temu. Zarośnięte działki wielkości 125 ha karczowali ci, którzy je kupowali lub otrzymywali z nadania. Były to na ogół rodziny posiadające już doświadczenie uprawiania ziemi w brazylijskich warunkach. Przybywały z innych regionów, aby osiedlić się w tych okolicach. Dysponowały środkami finansowymi na zakup gruntu, a nierzadko też podstawowym sprzętem rolniczym niezbędnym do szybkiego zagospodarowania się w nowych warunkach. Przypadki wtórnej migracji nie były odosobnionym zjawiskiem wśród Polaków w Brazylii. Najczęściej decydowały się nań rodziny, które poszukiwały lepszej ziemi lub zapobiegliwi rodzice starający się zabezpieczyć w pobliżu ziemię na gospodarstwa dla swoich dzieci. Wyobrażenie rodziców o awansie społecznym drugiego pokolenia sprowadzało się do zapewnienia mu własnego gospodarstwa. Wysiłek, jaki ponosili tu polscy chłopi, czasami wyśmiewani przez innych imigrantów za swój "wędrowny" charakter gospodarowania, z reguły nie był doceniany przez historyków imigracji. Tymczasem wielodzietność rodzin polskich imigrantów była jednym z czynników przyśpieszających rozwój gospodarczy i kolonizację rolniczą w południowej Brazylii. Dzisiejsze Boqueirao Centro zachowało jeszcze polski charakter. Przeważająca część ludności jest polskiego pochodzenia, urodzona na tej ziemi już w drugim i trzecim pokoleniu. Jednak społeczność uległa stopniowemu wymieszaniu, czego - jak się okazało przy szukaniu patronki dla nowo wybudowanej kaplicy - nie można już było lekceważyć. Po sąsiedzku z polskimi rolnikami gospodarują Niemcy, Ukraińcy i Brazylijczycy portugalskiego pochodzenia. Niektóre rodziny mają polsko-włoskie korzenie. Gdzieniegdzie osiedlili się też "caboclos", potomkowie indiańsko-portugalskich mieszańców z czasów kolonialnych. W okolicy podtrzymuje się także południowo-brazylijskie tradycje gaúcho, związane z pasterstwem stad bydła i koni. Już pierwszy rzut oka pozwala zauważyć, że obecne pokolenia korzystają z pozytywnych rezultatów tych, którzy karczowali brazylijski interior. Obszerne domostwa otoczone licznymi zabudowaniami gospodarczymi w przyrodniczej scenerii robią wrażenie na przyjezdnym z Europy. Ocenia się, że dzisiejsze Boqueirao Centro zamieszkuje około stu osób. Społeczność na wskroś rolnicza gospodaruje według najnowszych wymogów wiedzy rolniczej, podpowiadanych przez opiekujących się kolonią agronomów. Tradycyjnie uprawiana pszenica, kukurydza, fasola wzbogacana jest o nową agrokulturę soi. Na pastwiskach w cieniu araukarii prowadzi się również hodowlę bydła. Na szczęście nowoczesność i mechanizacja nie wyeliminowała z gospodarstw konia. Toteż przy szczególnych okazjach dosiadany jest on z godnością, by uformować odświętny orszak. Tak też się stało w dniu święta patronki Brazylii kiedy zawitałam do Boqueirao Centro. W 1999 roku ta mała społeczność wspólnymi siłami ukończyła budowę kaplicy, aby móc kultywować w środowisku lokalnym świąteczne tradycje. Mieszkańcom doskwierało ciągłe dochodzenie do oddalonej o 10 kilometrów Palmeiry, bądź nieco bliższej Santa Barbary. Polskie rodziny planowały wystąpić o powierzenie kaplicy opiece Matki Boskiej Częstochowskiej, patronce polskiej imigracji w Brazylii. Jednakże inni członkowie społeczności skłaniali się ku Nossa Senhora Aperecida, patronce Brazylii. Ostatecznie patronki chwilowo nie wybrano. Za to przy okazji uroczyście obchodzonego w Brazylii święta Apericidy, w obecności wiernych różnych narodowości Polacy pokazali, że będą kultywowali polskie tradycje. Założyli oddział BRASPOL. Maria de Lourdes Kuchenny z Zarządu Krajowego zebrała aż 60 podpisów założycielskich. Centralna Reprezentacja Wspólnoty Brazylijsko-Polskiej w Brazylii BRASPOL jest organizacją pobudzającą współczesne procesy tożsamościowe w środowiskach polskiego pochodzenia w Brazylii. Założona w 1990 roku, przekształciła się z czasem w ruch etniczny rozprzestrzeniony w kilkunastu stanach Brazylii. Dużą aktywność BRASPOL można zaobserwować w południowych regionach kraju, odznaczających się największą koncentracją potomków polskich imigrantów w Brazylii. Oddziały BRASPOL powstają w różnych miejscowościach, małych takich jak Boqueirao Centro i w dużych aglomeracjach jak Kurytyba czy Salvador. Idea wspólnego działania na rzecz podtrzymywania znajomości kultury przodków popularyzowana jest przede wszystkim przez liderów ruchu. Należy do nich Rizio Wachowicz, niestrudzenie przewodzący BRASPOL od momentu jego powstania, a także wiceprezesi stanowi z Zarządu Krajowego BRASPOL oraz koordynatorzy ds. tworzenia oddziałów terenowych. Kiedy wypytywałam założycieli oddziału o powody ich decyzji, w odpowiedzi usłyszałam bogatą argumentację. Dowodziła ona, iż Polacy, uczestnicząc w licznych imprezach okolicznych oddziałów BRASPOL dostrzegli walory, jakie niesie z sobą polski ruch etniczny w Brazylii. Przede wszystkim doceniali fakt, że przyczynia się on do odnowy więzi między osobami polskiego pochodzenia, którzy teraz mają więcej okazji by przebywać razem. Częstsze kontakty ze "swoimi" motywują też do częstszego używania języka polskiego, na poły z innymi brutalnie wyeliminowanego z publicznego użycia przez Getulio Vargasa jeszcze z końcem lat trzydziestych ubiegłego wieku. Doceniano też funkcję edukacyjną BRASPOL. Poznawanie polskich obyczajów, piosenek, sposobów gotowania budziło poczucie większego zespolenia z ludźmi z Polski. Jak to zwięźle określiła jedna z moich rozmówczyń: "Jemy i robimy to samo, co ludzie w Polsce". Jednakże najczęściej powtarzanym argumentem była rola BRASPOL w aktywizowaniu lokalnych społeczności. Zaczęto organizować własne spotkania opłatkowe, które dawno już zostały zapomniane i zaniechane. Uroczyście przygotowywano święconki, a do domowego jadłospisu wprowadzono polskie dania.

http://www.wspolnota-polska.org.pl/

data: 01-07-2009 | szczegóły