Alaska jest najwcześniej zaludnionym obszarem obu Ameryk, gdyż prawdopodobnie już 40 000 lat p.n.e dotarli tu ludzie. W 1741 roku duński odkrywca, Vitus Bering, który żeglował pod banderą cara Rosji, zakotwiczył przy Przylądku Księcia Walii (Prince William Sound) i jako pierwszy przedstawiciel rasy białej postawił stopę na alaskiej ziemi. Nie dożył powrotu do Rosji, ale jego załoga rozgłosiła, że w przybrzeżnych wodach Alaski żyją liczne wydry morskie i norki, których futro doskonale nadaje się na futrzane czapki. Rosjanie, a później również Brytyjczycy i Hiszpanie, zmuszali Aleutów do polowań na wydry. W roku 1799 kolonie wydr były zdziesiątkowane, a Rosjanie dotarli aż po dzisiejsze Sitka. W latach 60. XIX wieku Rosja nękana problemami gospodarczymi, sprzedała Alaskę Ameryce. W 1867 r. sekretarz stanu William Seward kupił Alaskę za sumę 7 200 000, a tę niepopularną transakcję określono jako szaleństwo Sewarda". Wkrótce jednak Alaska okazała się - i to dosłownie - prawdziwą żyłą złota. Złoto odkryto w 1880 r. w Juneau, 18 lat później - niedaleko Nome nad cieśniną Beringa, a następnie w 1902 r. koło Fairbanks. Ponieważ pracowały tu już tartaki i spółki rybackie, rząd poważniej zaangażował się w sprawy Nowej Ziemi. W 1912 r ustanowiono tzw. terytorium Alaski, które w 1959 r zostało przemianowane na 49. stan USA. Kolejny okres rozkwitu gospodarczego nastąpił po odkryciu ropy naftowej u wybrzeży Morza Arktycznego, w zatoce Prudhoe. W połowie lat 70. poszukiwacze przygód wyruszyli na Alaskę, by zbudować rurociąg transalaski, który prowadzi do Valdez. Mimo wahań cen do dziś Alaska czerpie około 85 % swych dochodów z ropy naftowej i gazu ziemnego, a każdy z mieszkańców otrzymuje średnio 1000 $ dywidendy rocznie. W drodze W drodze staram się nerwowo wypytać Kirimę o wszystko, co dotyczy jej ziomków. Wprawdzie już samo obcowanie z nią mówi mi wiele o ich wrodzonym spokoju i stoicyzmie, o pogodzie ducha, wesołym usposobieniu, o gościnności i jakiejś szczególnej łagodności. Ale chciałabym wiedzieć więcej. Najlepiej wszystko – zanim dotrzemy na miejsce. Wszystkiego to ja nie wiem z uśmiechem odpowiada Kirima, która zwykle śmieje się, zanim odpowie na jedno z moich pytań, co budzi we mnie podejrzenia, że pytania te muszą wydawać się jej nieco naiwne. Jednak czego ja ci nie powiem, powiedzą moi rodzice. Oni są bardzo przywiązani do tradycji. Jesteśmy w Anchorage. Stąd wewnętrzne linie zabiorą nas do miejscowości, w której urodziła się Kirima. Kotzeube znajduje się około 26 mil za kołem podbiegunowym, na północno-zachodniej Alasce. Nie ma drogi dojazdowej, a miejscowość znajduje się na 3 milowym cyplu otoczonym wodą (zwykle zamarzniętą). W ogóle wody tu sporo, bo niedaleko Morze Czukockie i Cieśnina Beringa, a tu Cieśnina Kotzeube i trzy rzeki: Noatak, Kobuk oraz Selawik. Miasteczko króluje nad 11. innymi wioskami, gdyż jest największe i zamieszkuje je około 3000 ludzi. Jak i w pozostałych miejscowościach tego regionu, tak i tutaj 70% mieszkańców to Eskimosi. Na cypel natknął się Otto von Kotzebue, eksplorujący Rosję w 1818 roku. Stąd nazwa.

http://polonia.wp.pl/kat,83994,statp,cG93aWF6YW5l,wid,9781992,wiad_media.html?ticaid=17f7b

data: 04-05-2009 | szczegóły

National Geographic, Najsłynniejszym barem w Skagway był Red Onion. W czasach świetności działał tu specyficzny system operacyjny. Na półce w barze siedziało 10 lalek. Każdy pokój na piętrze był połączony rurą z kasą w barze. Jeśli dama miała klienta, barman kładł lalkę na wznak. Po 15 minutach klient był zobowiązany zakończyć pobyt w pokoju i wrzucić do lejka przy łóżku dolary, złoty nugat albo garść złotonośnego piasku. W tym momencie odpowiednia lalka wracała do pozycji siedzącej, co oznaczało, że pani jest ponownie do wzięcia. Jedna z pracownic tego burdelu, sprytna i ładna Kathy, upijała klientów i ograbiała ze złota. Szybko kupiła kilka innych przybytków rozkoszy i została madame. Zakochawszy się z wzajemnością w pewnym człowieku z San Francisco, Kathy sprzedała swoje dobra i z dziesiątkami kilogramów złota wyjechała z mężem właśnie do Frisco. Tam otworzyła bank, kładąc podwaliny pod jedno z największych imperiów finansowych współczesnej Ameryki. Z Skagway via Haines wracam ponownie do Kanady. Przejeżdżam obok Parku Narodowego Kluane, w którym znajduje się najwyższy kanadyjski szczyt Logan (6 050 m n.p.m.). Alaska Highway prowadzi mnie do granicy amerykańskiej. A stąd już rzut beretem do Anchorage. W drodze powrotnej zalecam samolot z Anchorage do Vancouver, by zobaczyć góry przykryte czapami lodowców zsuwających się z hukiem do Pacyfiku. Warto utrwalić wspomnienie dolin, fiordów i lasów ciągnących się po horyzont, i poczuć dumę, że oto zaliczyliśmy wszystko, co jest na tej ziemi najpiękniejszego do obejrzenia. McKinley (Denali), 6 194 m n.p.m., który imię zawdzięcza prezydentowi USA Williamowi McKinleyowi, jest najzimniejszą górą Świata! Średnia temperatura wynosi tutaj -40OC. Po raz pierwszy została zdobyta w 1913 r. przez Hudsona Stucka. Wspinaczka na szczyt zajmuje 3 tygodnie. Car Aleksander II postanowił sprzedać Alaskę. Zmusiła go do tego trudna sytuacja ekonomiczna Rosji po wojnie krymskiej). Sekretarz stanu USA William Seward. Do rozmów z przedstawicielami cara wyznaczył dwóch Polaków, gdyż jego zdaniem to właśnie nasi rodacy najlepiej znali mentalność i język Rosjan. W skład delegacji weszli Włodzimierz Krzyżanowski, generał Legionu Polskiego walczącego w wojnie secesyjnej, i Henryk Korwin-Kałłusowski, oficer zesłany po powstaniu listopadowym na Syberię, z której uciekł przez Kamczatkę i Alaskę do Ameryki. Ci dwaj panowie dokonali dzieła nie lada. Po zakrapianej kolacji kupili całą Alaskę, 1,5 mln km2, za marne 7,2 mln dolarów. Jest to rekord świata w dziejach handlu ziemią. USA zapłaciły carowi po 2 centy za akr. W 1867 r. Alaska stała się terytorium USA, a Krzyżanowski został jej pierwszym gubernatorem.

http://www.national-geographic.pl/aktualnosci/pokaz/na-pograniczu-alaski-i-kanady-kazdy-podroznik-odnajdzie-to-czego-pragnie/4/

data: 04-05-2009 | szczegóły