Na pierwszy rzut oka trudno docenić szczególną efektywność membrany Celtec płaski prostokąt mniej więcej wielkości dłoni wygląda jak zwykła folia z tworzywa. Jednak badaczom z BASF udało się opracować membranę na bazie stabilnego temperaturowo polimeru o nazwie polibenzymidazol. Temu tworzywu, używanemu również na przykład do produkcji odzieży strażackiej, membrana BFC zawdzięcza swoją nadzwyczajną żaroodporność. Wysoka temperatura eksploatacyjna zapobiega także osadzaniu się zanieczyszczeń wodoru na pokrytej platyną elektrodzie (anodzie). Platyna wywołuje w MEA reakcję elektrochemiczną w charakterze katalizatora. Zanieczyszczenia zablokowałyby jej katalityczne działanie. Ponieważ wysokotemperaturowe ogniwa paliwowe lepiej tolerują zanieczyszczenia w wodorze niż systemy niskotemperaturowe, proces przygotowania wodoru jest ułatwiony, a system ogniw paliwowych jeszcze stabilniejszy, prostszy i tańszy w produkcji. "W sumie systemy ogniw paliwowych dzięki membranie Celtec; wymagają o jedną trzecią mniej komponentów. To obniża koszty o nawet 40 procent. Dzięki wynalezieniu membrany wysokotemperaturowej ogniwo paliwowe wreszcie stało się możliwe do sprzedaży komercyjnej" wyjaśnia ekspert z BFC Henschel. Aby ogniwo paliwowe mogło wygenerować wystarczającą ilość prądu do praktycznych zastosowań, takich jak napęd motoszybowca Antares, łączy się kilka ogniw w stos (tzw. stack). W jednym ogniwie można bowiem wygenerować jedynie napięcie rzędu 600 do 700 miliwoltów. Duńska firma Serenergy opracowała specjalnie dla Antaresa wyjątkowo lekki i chłodzony powietrzem system stack, składający się z kilkuset ogniw z zespołami Celtec. Podłączone są do niego MEA każda w "gorsecie" przewodzących elektrycznie płyt grafitowych. Płytki łączą ze sobą poszczególne ogniwa, przekazują dalej prąd i kanałami przewodzącymi zaopatrują MEA w wodór i tlen. Tak zjednoczonymi siłami udaje się ogniwu unieść samolot w przestworza. "Po lotach testowych Antaresa chcemy wbudować nasze ogniwo paliwowe do Airbusa A320. Będzie tam udoskonalane pod kątem zastosowania w wielkich samolotach do efektywniejszego zaopatrzenia pokładu w energię" objaśnia dr Josef Kallo z Centrum Lotnictwa w Stuttgarcie. Na pokładzie takiego samolotu ogniwo paliwowe będzie obecne dosłownie wszędzie: nie tylko prąd, który wytwarza, może być wykorzystany do zaopatrzenia w energię, ale także produkty uboczne tego procesu, czyli ciepło i woda na przykład jako ochrona przed zamarzaniem powierzchni nośnych czy do eksploatacji pralni. W 2010 roku seria testów Centrum Lotnictwa w Antaresie ma być skończona i ogniwo po raz pierwszy ma wznieść do nieba maszynę "A320 ATRA". ak mieszkańcy Litwy przeżyją nadciągający kryzys energetyczny, kiedy cena prądu po zamknięciu elektrowni atomowej w Ignalinie skoczy gwałtownie do góry? Energetyka Wiatrowa jest jednym ze sposobów przynajmniej wyhamowania wybuchu tego problem, ale przez rząd nadal w niedostatecznym stopniu dostrzegana. Po zamknięciu elektrowni jądrowej w Ignalinie, cena energii będzie zapewne większa o 20 30 proc. niż obecna cena, jaką mieszkańcy Litwy płacą za prąd. Moim zdaniem, wszyscy my, mieszkańcy Litwy odczujemy skutki zamknięcie elektrowni powiedział "Kurierowi" Gitanas Naus doradca prezesa banku "SEB Bankas". Z kolei rosnące ceny surowców energetycznych (np. ropa), z których na konwencjonalnych litewskich elektrowniach wytwarza się prąd, przekreślają nadzieje mieszkańców kraju na tanią elektryczność. Gdy tylko rozpocząłem budowę domu w Mejszagole, spostrzegłem, że prędkość wiatru w tamtych stronach jest bardzo wysoka. Wówczas zacząłem się zastanawiać nad budową elektrowni wiatrowej. Przez miesiąc mierzyłem prędkość wiatru za pomocą specjalnego nadajnika powiedział "Kurierowi" Lukoąevičius. Prędkość wiatru, entuzjasta alternatywnej energetyki monitorował przez miesiąc. Wyniki pomiarów nadajnika potwierdziły przypuszczenia, że prędkości wiatru wystarczy do tego, aby zaopatrywać dom w energię wytwarzaną przez turbinę wiatrową. Turbina wiatrowa, którą zamontowałem obok domu, ma moc około 1,2 Kw. Zainwestowałem w nią około 8 tys. litów. Elektryczności, którą wytwarza, wystarczy, aby zapewnić pracę dwóch telewizorów oraz lodówki, komputerów mojego i mojej żony ; opowiadał o swojej turbinie wiatrowej Lukoąevičius. W przypadku cichej pogody i niskiej prędkości wiatru, korzysta się z naładowanych zawczasu elektrycznością z turbiny akumulatorów. Zapytany przez "Kuriera", po jakim okresie eksploatacji zwrócą się pieniądze wydane na kupno turbiny, Lukoąevičius mówi, że dla niego po ośmiu dziewięciu latach. Zresztą okres zwrotu nakładów na taką lub mocniejszą turbinę przede wszystkim zależy od prędkości wiatru na danym terenie. Z kolei sam czas eksploatacji elektrowni wynosi około 20 25 lat. Na Litwie dotychczas brakuje ustawy, na mocy której mieszkańcy mogliby skorzystać ze środków finansowych Unii Europejskiej przeznaczonych na rozwój odnawialnych źródeł energii elektrycznej. Na dofinansowanie inwestycji w elektrownię wiatrową z unijnych funduszy mogą liczyć jedynie rolnicy, którym Unia Europejska zapewnia do 80 proc. kwoty pieniężnej potrzebnej na zakup turbiny wiatrowej niezbędnej do produkcji energii w gospodarstwie. Tymczasem w Niemczech i wielu innych krajach Unii Europejskiej takie ustawy zobowiązują od dawna i widoki domostw, supermarketów czy nawet zakładów, w pobliżu których wznoszą się turbiny wiatrowe zaopatrujące je w prąd są przeciętnym zjawiskiem w odróżnieniu od naszego kraju. Polski rząd również dokłada wszelkich starań, aby jak najwięcej energii w kraju wytwarzano przy pomocy elektrowni wiatrowych. Niestety, nasz rząd, mimo solennych zapewnień, że popiera rozwój energetyki odnawialnej, dotychczas nie przyjął żadnej ustawy, która rzeczywiście byłaby pomocna dla ludzi, którzy chcą np. ogrzewać swe domostwa ekologiczną elektrycznością. Tymczasem elektrownia wiatrowa kosztuje od 3000 do co najmniej 100 000 litów, niewielu może pozwolić sobie ten wydatek powiedział "Kurierowi" kierownik spółki "Žangrija", która zajmuje się montażem małych i średnich elektrowni wiatrowych przeznaczonych do produkcji elektryczności dla jedno i dwurodzinnych domków.

http://www.windpower.com.pl/

data: 28-06-2009 | szczegóły

Duński operator systemu elektroenergetycznego (TSO) opublikował obszerny dokument na temat jak Dania zdołała osiągnąć tak wysoki poziom integracji energii elektrycznej wyprodukowanej z wiatru w krajowej sieci elektroenergetycznej. Sposób w jaki Dania zdołała przystosować i zintegrować swój system elektroenergetyczny do wykorzystania energii wiatru może stanowić przykład dla krajów, borykających się z licznymi barierami w rozwoju sektora energetyki wiatrowej. Duński sektor energetyki wiatrowej stał się głównym elementem polityki energetycznej kraju. Obecnie ponad 20% całości energii elektrycznej generowane jest z 5200 turbin wiatrowych zainstalowanych zarówno na lądzie, jak i na morzu. Aby mogło do tego dojść, musiały zostać wypracowane narzędzia umożliwiające zintegrowanie znacznej ilości energii z wiatru z systemem elektroenergetycznym. Zakres narzędzi zawiera wszystko od nowoczesnego planowania i budowy sieci elektroenergetycznej i przyłączeń, poprzez dokładne prognozowanie wiatru i odpowiednie rezerwy mocy w okresach słabszej wietrzności, do dobrze funkcjonującego rynku energii, w którym uczestnicy, poprzez handel, sami bilansują rynek. Pozwala to w pełni zrównoważyć bilans energii i uwzględnić między innymi zmienności wynikające z fluktuacji wiatru czy zachowań konsumentów. Dokument również przedstawia założenia, które planuje zrealizować Dania w celu osiągnięcia 50% poziomu produkcji energii z wiatru w 2025 roku. Istotnym elementem w tej strategii jest wykorzystanie samochodów z napędem elektrycznym. Przyjęty plan zakłada, iż baterie w samochodach będą stanowić istotną pomoc przy bilansowaniu systemu elektroenergetycznego poprzez przejmowanie nadwyżki zapasów energii elektrycznej wyprodukowanej z turbin wiatrowych, w sytuacji kiedy produkcja energii elektrycznej przewyższa popyt, natomiast w sytuacji gdy zapotrzebowanie będzie przekraczać produkcję baterie będą mogły dostarczać energię elektryczną do systemu. Pierwszy samochód będący w stanie inteligentnie oddziaływać na systemem elektroenergetyczny pojawić się ma w perspektywie od trzech do czterech lat. Parlament Europejski ostatecznie przyjął w środę 22 kwietnia, uzgodniony już z krajami członkowskimi tzw. trzeci pakiet energetyczny o liberalizacji rynku gazu i energii elektrycznej w UE. Niedawno przyjęty pakiet liberalizacyjny pomoże otworzyć europejskie rynki energii oraz przyczyni się do wyższego udziału źródeł odnawialnych, w szczególności wiatru. Jego jedyną wadą jest możliwość rezygnacji (opt-out) z rozdziału własności, stwierdził Christian Kjaer, Chief Executive Europejskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej (EWEA). 22 kwietnia 2009, 19 miesięcy po pierwszej propozycji Komisji z września 2007, Parlament Europejski przyjął ostateczną wersję trzeciego pakietu dla rynku wewnętrznego. Zgodnie z ostatecznym tekstem, krajowi regulatorzy będą musieli ułatwić integrację odnawialnych źródeł energii z siecią, a OSP będą musieli nadać priorytet energii elektrycznej z OZE, co stanowi potwierdzenie wymogu zawartego w Dyrektywie OZE z roku 2009. Pomoże to zmienić równowagę na rynkach energii, obecnie zorientowanych przede wszystkim na paliwa konwencjonalne. Preferowana metoda pełnego rozdziału własności proponowana przez Komisję Europejską i popierana przez EWEA, została zachowana w ostatecznej wersji dokumentu. Pełny rozdział własności (full unbundling) oznacza, że duże, pionowo zintegrowane przedsiębiorstwa energetyczne, kontrolujące zarówno wytwarzanie jak i dystrybucję energii, zostaną całkowicie podzielone. Niestety, w ostatecznym tekście pojawiają się dwie klauzule opt-out, umożliwiające europejskim przedsiębiorstwom energetycznym zachowanie kontroli nad aktywami sieciowymi pod nadzorem niezależnego operatora sieci (Independent Systems Operator, ISO), zarządzającego ruchem, lub po przekazaniu bieżącego zarządzania siecią niezależnym operatorom przesyłowym (Independent Transmission Operator, ITO). Jeżeli Państwo Członkowskie wybierze jedną z alternatyw pełnego rozdziału własności, będzie to ze szkodą dla wiążącego go celu w zakresie OZE w roku 2020, a także dla ogólnego rozwoju rynku energii, gdyż żadna z tych alternatyw nie umożliwia stworzenia w pełni konkurencyjnego rynku, podkreślił Kjaer. Ponadto, klauzula opt-out spowoduje ogromne obciążenia biurokratyczne w Państwach Członkowskich i u zainteresowanych operatorów sieci. Dlatego też EWEA zaleca Państwom Członkowskim wybór pełnego rozdziału własności podczas wprowadzania Dyrektywy w życie. energetyka wiatrowa, elektrownie wiatrowe, OZE, alternatywne źródła energii. PSEW działa na rzecz ukształtowania ram prawnych, pozwalajacych na rozwój i funkcjonowanie energetyki wiatrowej w Polsce.

http://www.elektrownie-wiatrowe.org.pl/

data: 28-06-2009 | szczegóły